Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Ona

Jazgot

Daniel
Daniel
·1 min czytania·806 Odwiedziny

Mijam co dzień kobietę

Żałośnie piękną, łysą i bladą

Białą suknią kryje ciało,

płacze..

Za nią ludzie, skuci,

szarpią kajdany.

Pytam – gdzie idziesz?

Gdzie ich zabierasz?

Całuje mnie i mija

Na ustach zostawia "nie wiem"

Na rękach zimne łańcuchy


Daniel

Napisane przez

Daniel

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

0.00 na 6 (1 ocena)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.