No i po co to bylo tak mlaskac okrutnym jezorem no i po o co to bylo tak wyc potem z bolu na dzisiaj, na wczoraj no i po co to bylo twoj strach idzie za mna gdzies , wszedzie kto...

sara·12 lut 2014

tutaj nawet powietrze inaczej smakuje każdy dzień niczym ciąg lat monotoniczny zachowany ślad i wrzask ulatującego nad ranem snu budząc się znów tu wokół szarych ścian starych...

Claudia·12 lut 2014

Co ja sobie myślałem? Że jestem Bogiem i mogę wszystko? Otóż nie! Jestem zwykłym śmieciem, który nie różni się niczym od całego tego cholerstwa na tym świecie. Jak można wejść w...

Patryk Noworyta·11 lut 2014

Kochanie powiedz jak wygląda dzisiejszy dzień, czy jak z dennej bajki to pieprzony happy end, w którym pogubione pantofelki leżą zapomniane, krasnoludki gdzies w kopalni do...

Paradoks·7 lut 2014

Wybiegamy z bramy śmiejący się, głośni trzymamy za ręce, biegnąc w deszczu radośni, szturchamy zroszone zimną wodą gałązki, krople lecą za dekold, zapomniałam dziś podwiązki....

Paradoks·7 lut 2014

W sercu drzwi grube niczym chiński mur. Przez ludzi zamków w nich jest sto. Lecz za nimi coś, co odkryć możesz tylko Ty. Mam w sobie coś, co przeznaczone jest dla Ciebie. Nie można...

Patryk Noworyta·7 lut 2014

Zamykam oczy. Widzę, jak ptaki wznoszą się w powietrze. Widzę, jak kwiaty rozkwitają. Widzę, jak wiatr porusza koronami drzew. Widzę, jak dzieci beztrosko biegają po parkach....

Patryk Noworyta·6 lut 2014

Co rano wstaję i rzucam się w szarą rzeczywistość. Nie chcę znikąć w TYM tłumie, to chyba oczywiste. Cokolwiek widzę, myślę o Niej. Wiedząc, że Ona istnieje.. Jest mi łatwiej....

Patryk Noworyta·4 lut 2014

Co się ze mną dzieje? Nie wiem. Czy to już koniec, czy coś początek ma? Nie poznaję siebie. W lustrze to nie ja. Uśmiechnięty jakiś, ręce mi przestały drżeć. Nieprzyzwyczajony...

Patryk Noworyta·3 lut 2014

obawy sięgają skarg wykrzyczanych między ustami front ujarzmia - pęka pod ciasnotą urojeń

Małgorzata Szweda·3 lut 2014

Pogrążony w ślepej nieświadomości ciskam się o ostry klif nadbrzeża. Fale rozpaczliwie zostawiają po mnie krwawe ślady zakłopotania. Każde słowo wilgotnieje, staje się pytaniem, w...

Daniel·3 lut 2014

Znów nie śpię. Może to przez kawę, którą podaję sobie dożylnie od rana, a może po prostu boję się zamknąć oczy Życie trwa coraz krócej. Gdy podniosę powieki będę starym, samotnym...

Daniel·3 lut 2014