poproszę wiatr by wywiał z serca chore uczucie... będę go błagać by zabrał daleko smutek mój i łez morze... wiatr nie słyszy...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Wszystkie utwory
Odkryj najnowsze publikacje z całej biblioteki Poetica.
kolejny raz potulna - wbrew sobie oddaje sie Jemu zdeptana. jak zawsze gotowa wyczekujaco zgaduje z oczu pragnienia. i zaspokaja jak tylko lubi by nie zostawił na własną zgubę. i...
Życie.... dokad ty prowadzisz nas? myślę może to już odejsć czas? zostawić wielki pomieszany świat i odejsć majac dwadzieścia lat. pobiec przez tunel przeniknąć umrzeć ze świata...
I co z tego że jestem nikim? zerem... ziarenkiem piasku na gorącej pustyni.... już nie płaczę, rozumiem.... że każdy jest zerem...
Już niedługo się spotkamy i jak codzień sycić będziemy swą obecnością tak cenną... niezastąpiona.... już za kilka godzin urosną mi skrzydła i pofrunę prosto do nieba...
czterolistna koniczyna tak bardzo mi obca i biedronka i słoń różowy zapach ciszy bolesny lecz bliski.